Wydawca treści Wydawca treści

 Rok 1852 - pierwsze urządzenie lasu

Nadszedł czas, gdy ludzie zmiarkowali, że lasu jest jakoś coraz mniej, a potrzeby na leśne dary wciąż rosną. Że pora działać, by las mógł rosnąć szyb­ciej i raźniej nadążać za potrzebami człowieka. I zrodziła się gałąź sztuki hodowlą lasu zwana. Najtęższe głowy podjęły pracę, by to, co dotąd kształtowała sama wolna przyroda ubrać w schematyczne formy na naukowych podstawach oparte. Dotarło to w nasze strony, gdy po Kongresie Wiedeńskim (1815) znękana wojnami i przewrotami Europa zaznała nieco wytchnienia. Na Ziemi Pałuckiej panowali wtedy Prusacy i oni to opracowali pierwszy plan zorganizowanego gospodarowania lasem. Na mocy tego planu, w roku 1852 rozpoczęło działalność nasze Nadleśnictwo "Oberfoersterei Golombki" złączone z bratnim Szczepanowem (ówczesna nazwa jeszcze miała polskie brzmienie i pisownię).

 

 

Trzeba nam z uznaniem pochylić głowę nad opasłym woluminem zawierającym niezwykle starannie i dokładnie opracowaną inwentaryzację lasu oraz plany gospodarowania jego zasobami. Rok 1852, od którego zaczął obowiązywać pierwszy plan gospodarczy - operat - uznać można za początek historii Nadleśnictw Gołąbki i Szczepanowo. Przed jego ostatecznym opracowaniem, przez wiele lat trwały czynności pomia­rowe i taksacyjne. Są o nich w operacie wzmianki datowane na lata wcześniej­sze, nawet na rok 1824. Wtedy opracowano też podział administracyjny, wyznaczono rewiry leśnictw, budowano sukcesyjnie osady służbowe. Z sędziwego woluminu dowiedzieć się możemy, że powierzchnia Nadleśnictw Gołąb­ki i Szczepanowo w roku 1852 wynosiła 32.663,16 mórg pruskich. A potem -normalną rzeczy koleją - zaczęły się korekty i reorganizacje. W 1872 roku wyodrębniono z gospodarstwa oddzielne Nadleśnictwo Szczepanowo, a nazwy brzmiały już niemiecko: "Taubenwalde" i "Stephanswalde". Ustaliły się granice i nazwy leśnictw. Ze starych akt odczytać można historię rozbudowy linii kolejowych i dróg bitych przebiegających przez lasy.